وقتی گذشته را در خاطرات آشنا و نا آشنای خود ورق می زنم  ، می بینم جز تو افتخاری نصیبم نشده بود که مرا تا این اندازه بزرگ و ژرف نماید و این ستایش را برای همیشه در من بافی گذاشتی و مرا به عهدی وا نهادی که تا ابد فراموشت نکنم.

و این حقیقت است که من از تو نشات می گیرم

در شب سرد زمستانی
کوره‌ی خورشيد هم ، چون کوره‌ی گرم چراغ  من نمی‌سوزد .
و به مانند چراغ من
نه می‌افروزد چراغی هيچ ؛
نه فرو بسته به يخ ، ماهی که از بالا می‌افروزد .

من چراغم را در آمد رفتن همسايه‌ام افروختم در يک شب تاريک
و شب سرد زمستان بود ،
باد می‌پيچيد با کاج ،
در ميان کومه‌ها خاموش
گم شد او از من جدا زين جاده‌ی باريک .
و هنوزم قصّه بر يادست
وين سخن آويزه‌ی لب :
که می‌افروزد ؟ که می‌سوزد ؟
چه کسی اين قصّه را در دل می‌اندوزد ؟

در شب سرد زمستانی ،
کوره‌ی خورشيد هم ، چون کوره‌ی گرم چراغِ من نمی‌سوزد .

نیما یوشیج

تصویر بالا از مجموعه نقاشی های در شب سرد زمستانی ۱۳۸۵

  بزودی مجموعه عکس چیدمان های خود را با موضوع تاکسی به نمایش خواهم گذاشت.

 تا حالا چند بار تو صف تاکسی گیر کردی و مجبور شدی لحظه های طولانی منتظرش بمونی و از همه بدتر اینکه صدای بوق ماشین ها و پچ پچ بی خود بعضی از آدم ها تو پیاده رو  و صدای گاز دادن موتور سیکلت یه .... رو تحمل کنی.

این مجموعه شامل چهار عکس بزرگ که همراه با تمامی صدایی که در بالا به آن اشاره شده ( که در سالن نمایشگاه پخش خواهد شد ) بنمایش در خواهد آمد.

 سعی کردم  این پلاکارت ها را در مسیری از رودخانه  که حضور ماهی اورنج بیشتر دیده می شود، نصب نمایم

 بیش از ۵۰ پلاکارت  در مسیر  رودخانه به طول یک کیلومتری از رودخانه قرار گرفت

خوشحالم که به واسطه عکس و اینترنت می توانم تا حدی در موفقیت اجرای هنر محیطی گروه هنری حجم سبز نقش موثری در حفظ محیط زیست و ماهی های اورنج در حال انقراض رودخانه های مازندران داشته باشم. 

حضور متن در کنار عکس هایی که به صورت آزاد و آماتور ( به صورت گزارشی ) خواهم گرفت می تواند تاثیر عمیق تری به  مخاطبانم برساند.

ماهی هایی که در تصویر می بینید از ماهی های حکاکی شده آقای احمد نادعلیان است که از سایت ایشان گرفته شده و با استفاده از نرم افزارهای گرافیکی با متن بیانیه اورنج یکی شده است.  

این برگه ها بر روی کاغدهای معمولی به صورت سیاه و سفید پرینت شده و آنرا برای خواندن صیادان ماهی اورنج به آب رودخانه سیاهرود قائمشهر انداختم

هدفم استفاده از آثار آقای احمد نادعلیان  نبوده فقط توجه به موضوع به صورت متن و ماهی اورنج بوده است.

گروه هنری حجم سبز در نظر دارد  با هدف جلوگیری از انقراض عظیم ترین و زیباترین ماهی رودخانه های مازندران ( اورنج ماهی نسبتا بزرگ که بدنش با پولک های قرمز پوشیده و دارای دو سبیل  بزرگ در زیر چشمانش می باشد) فراخوان دعوت از هنرمندان محیطی کشور جهت اجرای برنامه های  ( هنر محیطی ) را با موضوع یاد شده با حضور دکتر احمد نادعلیان رئیس مرکز بین المللی پردیس و اولین هنرمند محیطی کشور در اردیبهشت ماه سال آینده برگزار نماید.

اطلاعات این فراخوان به زودی منتشر خواهد شد.

اطلاعات بیشتر در ادامه مطلب

استتار از هر چیز در این دنیای امروز

پناه می برم به طبیعت

        حسن تقوی کوتنایی 

  از مجموعه نقاشی های (  تمام روستای من ) است که به تازگی نقاشی کردم

نقاشی هایی که همبستر زباله می شوند

اجرای نقاشی توسط ده هنرمند نقاش بر روی ده نقاشی اخیر

  جلال الدین مشمولی

این ده اثر منتخبی از نقاشی هایی است که در خانه هنرمندان ایران ، فرهنگستان

 صبا ، گالری سیحون و فرهنگسرای نیاوران به نمایش گذاشته ام

زمان برگزاری بزودی مشخص می گردد

این اجرا یک برنامه کاملا مشترک بین من و هنرمندانی که شرکت می کنند ، می باشد

فراخوان:

از  ده هنرمند نقاش دعوت می شود تا در اجرای نقاشی بر روی منتخبی از ده اثر برگزیده ام که در طی چهار سال گذشته در فرهنگستان صبا، خانه هنرمندان ایران، فرهنگسرای نیاوران، مجتمع هنری کاخ سعد آباد و گالری سیحون به نمایش در آمده است به اجرای نقاشی ( ورکشاپ ) بپردازند.

کلیات و مانیفست طرح بزودی اعلام و در این اجرا با یک نگاه شخصی به مقوله نقاشی و بدور از هر گونه برداشت ها و دیدگاه های ( سیاسی، اجتماعی ) برنامه ریزی شده است و از هنرمندان مدعو دعوت می شود تا با نگاه و برداشت خود نسبت به بوم های نقاشی شده ی ام اثر هنری خود  را خلق نمایند.

همچنین ذکر نام هنرمند در پوستر ، دعوت نامه و نمایشگاهی که به معرض دیدگان قرار خواهد گرفت، ذکر خواهد شد.

شرایط:

فقط ده هنرمند در این اجرا دعوت خواهند شد

هنرمندان شرت کننده بعد از تبت نام و تبادل دیدگاه ها حضور خود را رسما تا ۱۵ شهریور ماه اعلام نمایند.

ابزار مورد نیاز با توجه به نوع اجرا و نگرش کار، با خود هنرمند است.

میانگین ابعاد نقاشی های انتخاب شده 1/5 الی ۲ متر مربع است.

اجرای نقاشی از ساعت ۹ صبح الی ۶ عصر تعیین شده است.

بازدید برای عموم آزاد است.

هنرمندانی که تمایل شرکت در این اجرا را دارند با شماره  ۰۹۱۱۲۱۷۰۴۷۵  تماس حاصل نمایند.

 بعضی از دوستان موافق این اجرا نیستند

بعضی ها هم مشتاق هستند تا این اتفاق هر چه زود تر شکل بگیرد

دوستی می گفت که شما حق ندارید آثاری را که روح آدمی در آن دمیده شده است تخریب کنید

دوستی دیگر می گفت یه جور پوست اندازی

هنوز الفبای جمعی را بدست نیاورده خود را همطراز جهان میدانیم و فکر می کنیم اگر هنر میحیطی انجام بدهیم

تخریب ابتدای کارهایت هیچ مسئله ای از مشکلاتت و مشکلاتمان را حل نخواهد کرد

پاک کردن زمان و کاری را که انجام داده ای بله میتواند نام پرفورمانس به همراه داشته باشد

 ایده خوبیه

 هنرمندی را می شناختم که کارهایش را در همایشی در زمین چال می کرد

اگر تکرار گذشته باشن چی

 افراد ابزار نیستند و بار گونه های خود را بر کار شما تحمیل خواهند کرد و شما هم بر این ابزار تسلط نخواهید داشت

شايد چند سال بعد موقعيتي باشه كه كاراتو بخوان بخرند

 يك تراژدي ميشه

تو خیلی احمقی

ارزش كارت رو كم مي كنه

 شبیه به شوخیه

 نباید خرابش کرد، چرا که خراب به معنای دیگری شدن است

 یکی می گفت درست بعد از مرگ این نقاشی ها دوازده نقاشی دیگر متولد می شود

یکی دیگه می گفت تو فقط دنبال مخاطبی

جنجالی

سیاسی اش نکن

می تونه در غالب هنر مفهومی قرار بگیره و کاملا نا مربوط نیست

من هستم

خبرم کن حتما میام

فیلم اش رو هم بسازیم ، بد نیست

شما چه نظری دارید؟

در رابطه با متن پاینی وبلاگم ( جر و بحث ) یکی از دوستان چند تا سوال پرسیده که گفتم با کمک هم اونو جواب بدیم

 سلام.
به روزمرگی رسیدی؟ کجا بود؟ اون از تو فاصله داشت که تو بهش رسیدی یا برعکس؟
حالا که به هم رسیدین زندگی خوب پیش میره؟ برخورد اولتون چطور بود؟ تحویلت گرفت؟ تحویلش گرفتی؟ واسه آیندتون برنامه ریزی کردین؟
ممنون میشم به سوالام جواب بدی.

این روزها هر جا که میشینم همه دارند بحث می کنن

یکی از شهر میگه، یکی از گرونی ، یکی از عاشقی ، یکی از درگیری های انتخابات و خلاصه اینکه هر کی یه چیزی میگه

کمی می خندم و با خودم فکر می کنم و بعد متوجه میشم که

تو جر و بحث آمون هم به روزمرگی رسیدیم

جشن نقاشی در روستا با حضور اساتید دانشگاه ، پیشکسوتان ، هنرمندان صاحب نام ، دانشجویان و علاقمندان به هنر که در مجتمع فرهنگی و گردشگری سد سنبل رود شیرگاه حضور داشتند در شانزدهم مرداد ماه سالجاری  با برگزاری برنامه های خود پایان گرفت.

گاهی اوقات یه بهونه واسه زندگی کردن خوبه

گاهی اوقات زندگی خودش یه بهونه

بزرگ ترین نمایشگاه نقاشی در فضای باز روستایی ایران در 16 مرداد ماه سالجاری برگزار می گردد

 گروه هنری حجم سبز ، اجرای نقاشی در فضای باز روستاهای ایران را از فروردین ماه سال گذشته تا کنون در چهل روستای مناطق مختلف کشور و با حضور بیش از 4000 شرکت کننده روستایی به اجرا گذاشته است. این اجرا به دلیل استقبال مراکز فرهنگی و هنری داخلی و بین المللی از جایگاه ویژه ای برخوردار می باشد.

 گروه هنری حجم سبز با همکاری و مشارکت نگارخانه های مولائیان، زرشناس، هفت آینه، دو هفته نامه تندیس، اداره کل فرهنگ و ارشاد مازندران و گروه های دیگر هنری در نظر دارد تا منتخبی از این نقاشی های بدست آمده که توسط کودکان و نوجوانان، مردان و زنان روستایی نقاشی شده است، در غالب بزرگ ترین نمایشگاه نقاشی روستایی در ایران را در 16 مرداد ماه از ساعت 9 الی 7 عصر در مجتمع فرهنگی گردشگری سنبل رود شهر شیرگاه ( سواد کوه ) به معرض نمایش بگذارد. همچنین اجرای ورکشاپ نقاشی توسط اساتید و هنرمندان جوان و ایراد سخنرانی چند تن از اساتید دانشگاه تهران و هنرمندان برجسته کشور در همایشی که در همان روز برگزار خواهد شد از دیگر برنامه های این نمایشگاه خواهد بود.

خاطر نشان می سازد هدف واقعی جشنواره نقاشی در روستا تاثیر هنر بر جامعه روستایی است که به عنوان یک حرکت تجسمی و ساختاری نسبتا محیطی و خارج از محدوده گالری ها و موزه ها که فقط در کلان شهرها اسقرار دارند، می باشد و از این طریق توانسته مخاطبان زیادی را به خود جلب کند تا یادآور شرایطی مطلوب جهت برقراری ارتباط هنرمندان و مردمان روستایی و همچنین تغییر دیدگاه آنان نسبت به هنر از حالت تفنن و سرگرمی به عنوان یک امر مورد نیاز حائز اهمیت می باشد.

مدیریت مجتمع فرهنگی گردشگری سد سنبل رود و مدیران نگارخانه های مازندران از کلیه علاقه مندان دعوت می نماید تا در این جشن بزرگ نقاشی در روستا با حضور خود ما را یاری رسانند.

جهت اطلاعات بیشتر با شماره های 09112170475 / 09111143812 / 09111148131 تماس حاصل نمائید و یا به سایت  http://www.hajmesabz.com  مراجعه نمائید.

نقطه نظرات متفاوتی در رابطه با مقوله جهانی شدن وجود دارد که می شود دو دیدگاه را نسبت به دیگر نظریه ها ترجیح داد.

گروه اول جهانی شدن را  یکی دیگر از برنامه های تحمیلی و استعماری جهان غرب می دانند که تمام ابعاد جهان را بویژه جهان سوم را به سمت خود تغییر می دهند. در حقیقت جهانی شدن در نگاه جوامع غربی ها « بویژه آمریکا »  جهانی شدن نیست بلکه جهانی ساختن به تمام ابعاد فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و حتی زندگی اجتماعی آنها می باشد.

درنگاه گروه دوم مقوله جهانی شدن را یک تحول عظیم می دانند که سبب تغییر و دگرگونی گسترده ای در زندگی مدنی جامعه جهانی شده است. اینان تحولات جهانی شدن را به عنوان یک مسیر گذار و یک جهت شدن تمام فرهنگهای کوچک و بزرگ به یک جامعه واحد می دانند.

به نظر من این دو نگاه یک روند مشترکی را طی می کنند و هر دو جهانی شدن را با فروپاشی بی حد مرزهاي سياسي و فرهنگي و یکی شدن تمامی فرهنگی های جوامع در جامعه اي جهاني می دانند که هر یک به نتیجه گیری دلخواه خود می اندیشند و به آن سوق می دهند.

خیلی متوجه نمی شوم که جهانی شدن به نفع جامعه جهان سوم است و یا به ضرر آن. هر چه هست خبر خیلی خوشحال کننده ای در راه نیست.

........

يكى از پيامدهاى جهانى شدن، همين يكپارچگى حوزه هاى زندگى است و اين پكپارچگى حوزه هاى زندگى تقريباً براى همه جوامع به صورت يكسان رخ مى دهد.
الآن، همان اثراتى كه مصرف كالاى تلفن همراه در جامعه انگلستان برجا مى گذارد، در جامعه ايران نيز قابل تشخيص است و تغيير مصرف بلافاصله تغيير رفتار را به وجود مى آورد. در جامعه مصرفى، سبكهاى زندگى رواج مى يابد. يعنى ارزشها، رفتارها و طرز تلقى هاى جديد مطرح مى شود و افراد به جاى مقولات قديمى همچون طبقه اجتماعى، جنسيت، سن و نژادشان كه به آنها هويت مى داد، به سبك زندگى خاص خود روى مى آورند و از اين طريق، هويت مى گيرند. به همين خاطر، مى بينيم كه افراد به انواع و اقسام خياطى، طراحى هاى باغبانى و سبك خاص مصرف روى مى آورند و ما مى توانيم با توجه كردن به نوع طراحى هاى دلخواه افراد، آنها را بشناسيم. در وضعيت كنونى، افرادى با مصرف كالاهاى دلخواه خود، به شكلى به بيان ويژگى ها و افكار خود مى پردازند. ما الآن مى توانيم از نحوه لباس پوشيدن جوانان، نوع عقايد و افكار آنها را تشخيص دهيم.
تقريباً چنين حالتى در همه جوامع به چشم مى خورد. اگرچه ما به سازمان تجارت جهانى (wTo) نپيوسته ايم و اقتصاد ما جهانى نشده ولى به لحاظ رشد علم و تكنولوژى و ارتباطات، امكان انتقال ايده ها، ارزشها و طرز تلقى هاى جوامع ديگر فراهم شده و به لحاظ فرهنگى تا حدود زيادى جهانى شده ايم. از اين رو مى بينيد كه دنبال كردن مد در ايران به شدت رايج شده است.......

روزنامه ایران. شماره ۳۰۵۶ . ۲۱ بهمن ماه ۱۳۸۳

چند وقتی که عادت کردم به غذاهاي حاضر آماده كه « فرهنگ» (این کلمه که به من نیومده) تغذيه خانواده ی من و دختر مش حسین آقا شده، که میگن اثر بدی رو جامعه ما روستایی ها داره . تازه پسرش تیشرت می پوشه. البته تی شرت پوشیدن که اشکالی نداره به شرطی که روش  عکس و مکس داشته باشه، ( از اون عکس ها )

دیگه الگوي مصرف ما دهاتی ها عوض شده و از این بابت خیلی خوشحالم که همه چی داره تغییر می کنه و کربلایی علی آقا  با ملکه فلان کشور که دوستمونه ، چت میکنه. البته زبون هم رو نمی فهمن ولی تو جهانی شده قراره زبان، فرهنگ، آدابمون یکیشه

 مصرف و مصرف‌گرايي ما ازون وری ها زیاد شده، البته نه اینکه بد باشه،  نه! اتفاقا خیلی خوبه، یکی اینکه ما مثل اونا میشیم و همه چی ما واسه اونا و همه چی اونا ( بعضی هاش ) واسه ما.

چه خوبه تو این جهانی شدن، همه مثل هم میشیم. دیگه کسی نسبت به دختر مش حسین آقا و جولی اون وری ها تفاوتی قائل نمیشه. همین دیروز بود که ما تاثیر فیس تو فیس این ماجراها رو رو تو همه شبکه های تلویزیونی دیدیم و ما واسه کف می زنن.

من نمی دونم که بعضی ازین روشنفکرای تازه به دوران رسیده که تازه مدرک تحصیلی شون خشک نشده ازاین بابت نگرانن که بهشون بگید هیچ جای نگرانی نیست. نه از ارزش ما کم میشه و نه هنجاری از اون ها بر ما وارد میشه. ما قراره یکی بشیم.

بیبینید چی میگن:

اثر پديده جهانى شدن، فرهنگ‌هاي قومی و قبیله ای  و خرده‌ فرهنگ‌های جهان سومی ها رو دچار آسیب و گرفتاری های خانمان سوز میکنه.

از نوشته بالا خیلی خوشم نیومد آخه ما جهان سومی ها اینقدرها هم تعصب به فرهنگ های بومی خودمون نداریم، حداقل الان نداریم. الان واسه ما فست فودی شدن، جومنگ دیدن، مدی شدن، تیشرت پوشیدن، اون وری شدن و ... اهمیت بیشتری داره تا آداب و رسوم کهنه و قدیمی ما که دیگه کسالت آورم شده.

  به نظر من جهانی شدن نه ترس داره نه تردید، آخه ما قراره مثل هم بشیم، فرقی نمیکنه که چی بهتره، مهم اینه که چی به صلاحمونه. نفوذ ارزش ها و فرهنگ های اونوری ها ( مای جهان اولی ها ) در درون فرهنگ های ( مای جهان سومی ها ) نه تنها چالش نیست، بلکه یکی شدنه. قراره ما یکی بشیم. چه فرقی میکنه که ما ، اونا بشیم. مهم اینه که....

قراره مثل هم بشیم

http://www.rasekhoon.net/article/show-21162.aspx

....

جهان اول به این نتیجه رسید، که در قدم نخست باید جهان سومی‌ها را از گذشته‏شان جدا نموده، بین آنان و مذهب‏شان باید فاصله ایجاد کرد، و از فرهنگ آبایی‏شان جدا ساخت. زمانی که در یک فرد دیگر از معنویات اثری باقی نماند، این فرد بر خود باور ندارد و به خود صلاحیت انتخاب نمی‏دهد، انتخاب خود را در همه امور دنیایی یک نوع ارتجاع و عقب‏ماندگی تلقی می‏نماید، و مایه ننگ می‏داند. پس آن وقت است که به دیگران حق می‌دهد تا برایش انتخاب نمایند و با کمال افتخار تقلید می‏کند.

از آنجایی که همه موجودات دارای وجود و ماهیت می‌باشند، اگر انسانی را از دین و فرهنگش جدا نمودیم، فردی می‏شود فقط دارای «وجود» و عاری از «ماهیت»، از جانب دیگر هر موجود لازمه‏اش ماهیت است. در آن صورت ماهیتش را هر قسم که بخواهیم می‌سازیم. معلوم است که استعمار نیازمند چه نوع ماهیتی در ما است، ماهیتی که اثری از اسلام در آن نباشد، ماهیتی بریده از فرهنگ، میراث‏های فرهنگی و تاریخی. در نتیجه نسلی به وجود می‏آید که زیبایی‏ها و فضایل را که خودش دارد، زشت و منفور احساس می‏کند، زشتی‏ها و بدی‏هایی را که بیگانه دارد، زیبا و قابل تقلید می‏داند. اما تنها همین کار را نمی‏کنند که از مذهب و معنویت بریده شویم، بلکه طرح بر این ریختند که ما باید نسبت به خودمان بیزار باشیم، باید نسبت به آنچه که به ما شخصیت انسانی و مستقل از اروپایی می‏دهد، دشمن و کینه‏توز باشیم، باید وقتی مذهب‏مان، گذشته‏مان، تاریخ‏مان، مفاخرمان و ارزش‏های ملی‏مان را یاد می‏کنیم، احساس حقارت نماییم. پس وقتی که من از خودم، از نژادم، از ملتم و از معنویتم احساس حقارت می‏کنم، بدیهی است، به هر شکلی شده حتی به مضحک‏ترین وضع که شود، خود را به او شبیه می‌نمایم، در اختیار او قرار می‌گیرم و حتی بردگی او را قبول می‌کنم.....

منبع خبر : http://www.rahenejatdaily.com/301/85031605.html

ما جهان سومی ها ( دیگران ) یا ( آنها ) در گزینش زندگی در عصر امروز چه اندازه حق انتخاب داریم. برای ما جهان سوی های اینجا در آسیا ( خاورمیانه) یا ( خاور دور ) چه فرقی می کند ( آمریکای لاتین ) یا ( آفریقا ) انتخاب چه اندازه معنا دارد؟

مای ( غیر دیگران ) برای ساکنین خاص زمین است که می توانند انتخاب کنند، گرینش کنند و در یک جمله زندگی واقعی و منطقی را در پیش بگیرند. یاوه گویی های عصر امروز که از جهانی مای ( غیر دیگران ) بر ما جهان سومی ها ( دیگران ) عنوان شده است، تنها برای گروهی از اقلیت های جوامع غربی است که نتایج آثار آن: جنگ، تخریب، براندازی، غارت، دخالت در امور، نسل کشی، مهاجرت و بی خانمانی است که دودش بر چشم مای ( جهان سومی ها ) می رود.

مای ( جهان غرب ) به رغم تمام ادعاهای و نوع نگاه دمکراسی خویش تنها همه بودن و همه گیر شدن را بر حول و محور خود می سنجد و آنچه در این قیاس نباشد چیزی کم دارد و ناقص برشمرده می شود. در زیر تمام افکار پست مارکسیستی یا پست مدرنیته ی جهان غرب، جز به بهره کشی افکار و اندیشه و از دست دادن هویت خود آنها ( جهان سومی ها ) نمی اندیشد. مرز ها یکی پس از دیگری برداشته می شود و همه از آن ( غیر دیگران ) می شود، هویت ما ( دیگران ) هویت غربی می شود.

غرب نیازی به پاسخ  و توجیه رفتار و نگرش خود نسبت به مای ( دیگران ) ندارد و نیاز را به ابزار تعریف می کند و نه پاسخ.

آنها ( دیگران ) در این نظام هماهنگ و دست ساخته های غرب مدرنییته تا پست مدرنیته به یک ابزاری { کارا } تعریف می شود و بس. ابزاری که در این چندگانگی ها و در هم آمیزی عصر امروز  به نفع یک طرف مسابقه ختم می شود.

ما در این جهانی شدن امروز که ادعای آن از مای ( غیر دیگران ) سر باز زده است و شعار تمام الگوهای فرهنگی و هویتی جهان مانوس شده است به سمت جهانی شدن غرب پیش می رویم.

 ...

ما خوب زندگي مي كنيم و يا حداقل براي يك زندگي خوب تلاش مي كنيم و در اين اندیشه، به تكامل مي رسيم.

اينجا صحبت از برخوردار بودن است، آن چه در تصور ما وجود دارد نياز هاي ما را بيان مي كند و آنكه خود را مي بيند نياز هاي دروني و بيروني اش را نيز پيدا خواهد کرد و اين نياز مراتب انسان بودن ما را مشخص مي كند و اگر در انديشیدن نيازمند تر باشيم انسان تر خواهيم بود و غير آن ، نمي دانم؟

 بايد ايستاد و داد زد . بايد از چيزهايي كه مي توان به آن احترام گذاشت سخن گفت . سخن از انسان هايي كه مي توان آنها را دوست داشت و به آنها احترام گذاشت . انسان هايي كه ما براي آنها زنده‏ايم . ما براي همين است كه به دنيا آمده ايم و براي همين است كه اين جا ، همين جا ، هستيم .

وقتي نمي تواني حرف بزني و تمام احساس دروني خويش را به ديگراني مثل خودت بيان كني ، بهتر است كه برخيزي و كفش مدرسه ات را بپوشي و براي آموختن صداقت قدم برداري. وقتي  نمي تواني به انسان هايي كه دوستشان داري ، واژه عشق را بيان كني ، بهتر است با قلبي سرشار از شهامت و ايماني راسخ آنها را در آغوش بگيري و از گرماي وجودت ، درونشان را روشن سازي . عشق يك بيان آني است بي پروا ، يك جريان بي انتها ، يك مسير سبز و چيزي است كه مارا بهم مي رساند.

به همديگر بگوييم كه دوستت دارم و دروغ نگوييم اگر حتي در شرايط مرگ يكديگر نشسته ايم و مي خواهيم زندگي ديگري را تجربه كنيم . بايد بدانيم كه زندگي لحظه هاي پي در پي است براي جريان داشتن ، تپش حيات بشري است براي انديشيدن ، براي دوست داشتن آدمي .

بهتر است كمك هم باشيم براي هر فردايي ، واژه هاي نادرستي را از دفتر عشقمان پاك كنيم و بدانيم براي چه آمده‏ايم و بدانيم كه هر چيز دليلي است براي او . بدانيم كه هر درختي ريشه از مهرباني او حياتي ديگر مي پروراند. چگونه بودن را بياموزيم و بايد بدانيم كه ما در لحظه ها با هم باشیم.

تكرار كنيم

تكرار كنيم

هر روز بشماريم كه چقدر گفتيم، دوستت دارم و چرتكه زندگي را بي درنگ با ايثار و گذشت بالا و پايين كنيم. هر روز را با سلام شروع و با به اميد ديدار به اتمام رسانيم. نگوييم خداحافظ ، بگوييم براي فرداي بهتر مي بينمت. نگوييم كه مي ترسيم ، راه برويم و بدانيم كه چه مي خواهيم.

بخواهيم و بدانيم كه هميشه گذري است براي رفتن ، كه هميشه مهيا باشيم به سمت او ، و ياد بگيريم كه پرواز كنيم و در دفتر عشقمان بنوسيم كه ابديت جاري است ، ابديت همين نزديكي است ، براي هر من و تو ، براي اينكه انسان باشيم و انسان بمانيم.

مهربان باشيم

براي فردايي كه نزديك است همديگر را دوست داشته باشيم و صداقت پيشه كنيم .

و هر چيز را براي انسان امروز

انسان فردا

و انسانيت انسان بخواهيم.

در حال مطالعه دو کتاب از دو منتقد هنر ی خوب کشورمان هستم. تبار شناسی پست مدرنیسم از قره باغی و کتاب این دو حرف از آغداشلو. کتاب های خوبی هستند و پیشنهاد می کنم که در این روز مرگی ها اگه  وقت کردید این دو کتاب را به آن اضافه کنید.

نمايشگاهي از آثار نقاشان نوگراي مازندران اواخر اردیبهشت ماه ‌در نگارخانه حجم سبز به نمايش گذاشته مي‌شود